Здаецца, ён проста заснуў
На беразе, побач з байдай
А чаму б не прылегчы, заснуць, —
Восень прыгожа красуе
Сярод паплавоў і ўзгоркаў
Дождж пяе калыханку
І сны порхаюць, як матылі
З адной вельмі старой кнігі
Абушэнка, уставай, крычыць Акудовіч
Разлёгся як бэля, трэба ставіць намёт
Цягаць дровы для вогнішча,
Дагаварыць, а заўтра
Зноў у дарогу
Мусім даплыць да месца
Адкуль усё пачалося
Там
адказы
На незададзеныя пытанні
Радовішчы сэнсу
Палі
Ненапісаных кнігаў
Што прарастаюць праз нас
Няўхільна і нетаропка
Восень вогнішчы паліць
На паплавох і ўзгорках
Пералескі
Пахнуць мокрай ігліцай, грыбамі
Не трэба нікуды плыць
Усё ужо ёсьць, адбылося:
Жыццё, і смерць, і дарога
І ён, — так, сапраўды,
Проста заснуў
На беразе, побач з байдай
![Клас Клас](https://nashaniva.com/images/reactions/reaction-like.png)
0
![Панылы сорам Панылы сорам](https://nashaniva.com/images/reactions/reaction-facepalm.png)
0
![Ха-ха Ха-ха](https://nashaniva.com/images/reactions/reaction-smile.png)
0
![Ого Ого](https://nashaniva.com/images/reactions/reaction-omg.png)
0
![Сумна Сумна](https://nashaniva.com/images/reactions/reaction-sad.png)
0
![Абуральна Абуральна](https://nashaniva.com/images/reactions/reaction-anger.png)
0